RSS  

۸۸/۸/۸

میلاد هشتمین اختر

تابناک امامت و ولایت

 حضرت علی ابن موسی الرضا (ع)

 بر شیعیان آن حضرت تبریک و تهنیت باد.

.:: شعر میلاد امام رضا ::.

 

غرق عشق و شور و مستی بی مثال
غوطه ور در عالم فکر و خیال

 

 

پر کشیدم از زمین و از زمان
یافتم خود در مکانی لا مکان

 

 

آدم و حوا و هرچه زاده اند
گوییا در این زمین استاده اند

 

 

هر کسی در دست خود یک نامه داشت
نامه را در نزد حاکم میگذاشت

 

 

بعد از آن باری تعالی مینوشت
بنده اش اهل جهنم یا بهشت

 

 

رفت و رفت و نوبتش بر من رسید
نامه ام بگرفت و اعمالم چو دید

 

 

با غضب افکند سوی من نگاه
گفت چیزی تو نداری جز گناه

 

 

چشم تا به جهنم دوختم
از نهیب شعله هایش سوختم

 

 

ناگهان زیبا رخی از ره رسید
حال زارم تا که دید آهی کشید

 

 

بعد از آن یار و آن دلدار گفت
رو به حق بنمود و با دادار گفت

 

 

پور موسی (ع) با تو صحبت میکند
ضامن آهو شفاعت می کند

 

 

گر چه او با نامه بد آمده
چند روزی را به مشهد آمده

 

 

آمده صد بار بر من رو زده

صحن و ایوان مرا جارو زده

 

 

گر چه او هم آبرویم برده است

آب سقا خانه ام را خورده است

 

 

خوب میدانم که خوش کردار نیست

لیک دیدم بهر زهرا می گریست

 

 

 

 

شرح زندگینامه امام رضا(ع)

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

  ـــــــــــــــــــــــــــــ

خون شفق

_{شب درانتظار آمدن کاروان صبح} 

_{آغوش مات و خسته خود را گشوده}  

_بود

_{صبح از کران نیلی خاور نمی دمید} 

_{گرد ملال رنگ شفق را زدوده بود}

_{درسینه برهنه آن پهن دشت باز}

_{آنجا که رشته های کلاف سپید صبح} 

_{ریزدبه روی پیکر خاموش صخره ها} 

_{آنجا که از شراره های خورشید نیمروز} 

_{واماندگان تشنه سوزان دره ها}

_{آنجا که آفتاب}

_{از روی نخل های کهن می کند غروب}

_{آنجا که ماهتاب}

_{بر کشتزار بادیه ها می کند طلوع * در}

_{بستر سکوت}

 _{شهری غنوده بود}

_{آنجا میان مسجد آن شهر بی خروش *}  

_{چون روزهای پیشین} 

_{از دره نیمرنگ روشنی سیمگون فجر*}  

_{بانگی بلند شد} 

_{بانگ اذان صبح * محراب مسجد کوفه}  

_{به صد فسوس}

_{آغوش پر گشود}

_{وآن جاودانه مرد * آن ناشناخته عالم}

_{وجودشد درنماز وراز} 

_{فارغ زخویش وغرق به نوشین}

_{سجود.......}

_{برقی میان پرده تار هوا جهید} 

_{گلرنگ شد زخون شفق آسمان صبح}  

_{بادی وزید و ناله غم ریخت روی خاک.} 

_{آشفت موج و سینه دریا غریو کرد} 

_{روحی بزرگ رفت بدان جایگاه پاک}

_{ان روز شام شد}

_{وقتی که روشنایی اندوه رنگ ماه}  

 _{به شهرشبگرفته افسرده رنگ زد}

 _{وقتی باز شب شد و اندوه بیکسی}

_{برسینه های مردم درمانده چنگ زد}

_{در کوچه های خلوت و خاموش آن}  

_دیار   

_{آنجا که جز نسیم نمیگیردش سراغ *}  

_{آنجا که در سیاهی اندوه بار شب} 

_{جز نور ماه نیست درآن کلبه ها چراغ} 

_{در زاغه های شهر هر گوشه هر کنار}  

_{یک کودک یتیم یک چشم اشکبار یک}  

_{مادر فقیریک ظرف بی غذا یک سفره}

_{فتاده تهی روی یک حصیر}

_{در انتظار ماند..................................}

_{همه شنیده اند واگر هم نشنیده}

_{باشند مهم نیست}

_{آنچه مهم است این است که همه}  

_{گفته اند:} 

_{(علی واژه ایست همیشگی در}

_{قاموس بشریت )}  

_{اگر چه هیچ کس آن را نخوانده}

_{وندانسته باشد .......}

 (التماس دعا)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

_{درباره شهادت در ادامه مطلب}

فرا رسیدن  میلاد حضرت امام حسین (ع) ، حضرت ابوالفضل(ع) و امام سجاد (ع) را به پیشگاه مقدس امام زمان(عج) ،وهمه شیعیان تبریک و تهنیت عرض

می نمایم .

ای ايران

ای ايران ای مرز پر گهر
ای خاکت سر چشمه هنر

دور از تو انديشه بدان
پاينده مانی تو جاودان

ای.. دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم
جان من فدای خاک پاک ميهنم

مهر تو چون شد پيشه ام
دور از تو نيست انديشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد اين جان ما
پاينده باد خاک ايران ما

سنگ کوهت در و گهر است
خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کی برون کنم
در گوبی مهر تو چون کنم

تا.. گردش جهان دور آسمان بپاست
نور ايزدی هميشه رهنمای ماست

مهر تو چون شد پيشه ام
دور از تو نيست انديشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد اين جان ما
پاينده باد خاک ايران ما

ايران ای خرم بهشت من
روشن از تو سرنوشت من

گر آتش بارد به پيکرم
جز مهرت در دل نپرورم

از.. آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم
مهر اگر برون رود گلی شود دلم

مهر تو چون شد پيشه ام
دور از تو نيست انديشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد اين جان ما
پاينده باد خاک ايران ما

تا کی به تمنای وصال تو یگانه

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

خواهد به سرآید غم هجران تو یا نه
ای تیره غمت را دل عشاق نشانه

جمعی به تو مشغول و تو غایب زمیانه

رفتم به در صومعه عابد و زاهد
دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد

در میکده رهبانم و در صومعه عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

روزی که برفتند حریفان پی هر کار
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار

من یار طلب کردم و او جلوه گه یار
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار

او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو

در میکده و دیر که جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو

مقصود تویی ...کعبه و بتخانه بهانه

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید

عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

تا غنچهء بشکفتهء این باغ که بوید
هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید

بلبل به غزل خوانی و

 قمری به ترانه

فرا رسیدن سال نو۱۳۸۸

وعید باستانی نوروز بر همه ایرانیان جهان مبارک .

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار ارد 

نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار ارد

هر روزتان نوروز نوروزتان پیروز

مدتیه تو وبلاگم چیزی ننوشتم راستش نه حوصله اش بود نه وقتش ... حقیقتش اینه که استاد عزیزم آقا وحید تاکیدشون بر این بود سعی کنم در وبلاگ از دست نوشته های خودم استفاده کنم ..من هم بخاطر اینکه زیاد وارد نبودم واز طرفی خیلی مشغله ام زیاده گذاشته بودم در آرامش چند سطری دیکته کنم دیدم فایده نداره پس امروز که از سر کارآمدم سری به وبلاگ دوستان زدم بعد دیدم در وبلاگم مدتیه چیزی نذاشتم پس به خاطر خالی نبودن عریضه در رابطه موضوعی مطلبی را در وبلاگ قرار بدم چون بهترین ساعات روز را سر کار هستم از سر کار شروع میکنم :

چند روز پیش یکی از همکارانم دچار سرماخوردگی شد ومجبور شد درخانه استراحت کند(ایشان دچار ناراحتی قلبیه ویکسال ونیم پیش چند هفته ای درccuبود)دیروز قرار بود بیاد سرکارکه حالش خوب نبود ونیامد. امروز هم زنگ زدو به من گفت حالم خوب نبود در بیمارستان بستری شدم .

بعد از 24ساعت که سر کاربودم تصمیم گرفتم وازسرکار به ملاقاتش رفتم ازدیدنم خوشحال شد بنده خدا اصلا حالش خوب نبود ویکریزعرق سرد از صورتش جاری بودچندتا دستمال کاغذی بهش دادم عرق های صورتش را گرفت وگفت دکتر میگه قلبت بزرگ شده وریه هاتم آب آورده....حالم گرفته شده بود گفتم اگه دوباره سرسری نگیری ایشالله درمون میشه مگه یکسال و نیم پیش بهت نگفتم دنبال درمون دردت باش انگار چیزی نشنیده باشه گفت که ازسرکارچه خبرگفتم هیچ امن وامان...گفت حقوق روندادن پول ناهار چی ...گفتم نـــــــــــه!گفت:یه چک برای فاضلاب خونه دادم قسط های بانکی خونه هم عقب افتاده گفتم ناراحتش نباش درست میشه گفت ببین شب عیدیه چی شد .

ناراحت شده بودم خستگی وبی خوابی وحال رفیقم کلافم کرده بودباصدای پرستار که میخواست اتاق را ترک کنم از دوستم خداحافظی کردم و از بیمارستان خارج شدم .

داخل ماشین ودراه خونه همش تو فکرش بودم با خودم گفتم تازه خونه ای که خریده بود قسط هاش داش تموم میشد خدا به بچه سه سالش رحم کنه و.... دعاش میکردم .

از شما دوست وخواننده عزیزجهت شفای عاجل او وهمهءمریضان التماس دعا دارم .

محرم ویادی از شهدای روستا 

دیدن تعدادی از تصاویر عزاداری در ادامه مطلب                  

ای ماه خون! بار دیگر از راه میرسی و با نسیم گرم کربلایی، قصه آلاله های سرخ را به گوش جان می رسانی. دوباره سکوت تاریخ را درهم می شکنی و بغض ناله را از تنگنای حنجره ها آزاد می کنی. بانگ چاووش کاروانت به گوش می رسد و شیدائیان را دوباره به مهمانی شور و حماسه فرا می خواند و جان عشاق را از جام گریه سرمست می کند.

خاک من مهر نمازش بوده است

خواب ديدم خواب اينکه مرده ام  خواب ديدم خسته و پژمرده ام
روي من خروارها از خاک بود   واي قبر من چه وحشتناک بود

تا ميان گور رفتم دل گرفت  قبر کن سنگ لحد را گل گرفت
بالش زير سرم از سنگ بود  غرق وحشت سوت و کور و تنگ  بود

خسته بودم هيچ کس يارم نبود  زان ميان يک تن خريدارم نشد
هر که آمد پيش حرفي راند و رفت سوره ي حمدي برايم خواند و رفت

نه رفيقي نه شفيقي نه کسي ترس بود و وحشت و دلواپسي
ناگهان از راه رسيدند دو ملک تيره شد در پيش جشمانم فلک

يک  ملک گفتا بگو نام تو چيست آن يکي فرياد زد رب تو کيست
در ميان عمر خود کن جستجوي کارهاي نيک و زشت خود بگوي

ما که ماموران حي داوريم اينک تورا سوي جهنم مي بريم
ديگر آنجا عذر خواهي دير بود  دست و پايم بسته در زنجير بود

غرق اندوه و تالم دل فکار مي کشيدندم به خفت سوي نار
ناگهان الطاف حق آغاز شد  از جنان در هاي رحمت باز شد

در مرامم نيست او تنها شود  باعث خوشحالای اعـدا شوددر قيامت عطر و بويش مي دهم  پيش مردم آبرويش مي دهم

در قدوم آن نگار مه جبين پيش پاي حضرت عشق آفرين
دو ملک سر را به زير انداختند بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حيرت داشتند اين زمزمه  آمده اينجا حسين فاطمه
سوي من آمد مرا شرمنده کرد  مهربانانه به رويم خنده کرد

گفت آزادش کنيد اين بنده را خانه آبادش کنيد اين بنده را
اين که اينجا اين چنين تنها شده  کام او با تربت من واشده

مادرش او را به عشقم زاذه است گريه کرده بعد شيرش داده است
اين که مي بينيد در شور است و شين  ذکر لالا ئيش بوده يا حسين

اسم من راز و نيازش بوده است  خاک من مهر نمازش بوده است
اينکه در پيش شما گرديده بد  جسم و جانش بوي روضه مي دهد

پرچم من را به دوشش مي کشيد  پا برهنه در عزايم مي دويد
سينه چاک آل طاها بوده است  چاي ريز هيئت ما بوده است

بارها لعن اميه کرده است  خويش را نذر رقيه کرده است
حرمت من را به عالم پاس داشت  ارتباطي تنگ با عباس داشت

نذر عباسم کفن کرده به تن  روز تاسوعا شده سقاي من
تا که دنيا بوده از من دم زده  او غذاي روضه ام را هم زده

گريه کرده چون براي اکبرم  با خود اورا نزد زهرا مي برم
هر چه باشد او برايم بنده است او بسوزد صاحبش شرمنده است

مردي آمد از تبار آسمان نور پيشانيش فوق کهکشان
بر سرش دستار سبزي بسته بود نور حق در چهره اش تابيده بود

 السلام و علیک یا ابا عبـــــــــــــــــــــدالله

عید ولایت وامامت عید اخوت وبرادری عید مسعود وفرخنده غدیر

 برعاشقان عصمت وطهارت وشیعیان مبارک باد

روزعیداست وهمان به که سلام توکنیم

مطلع الفجردل خویش به نام توکنیم

جانشینی محمد(ص)به تو فرخنده بود

عهد تجدید،دراین بیعت عام توکنیم

پيامبر اكرم حضرت محمد مصطفى (ص)

در خطابه تاريخى خويش در بازگشت از آخرين سفر حج خود در مكانى بنام خم غدير در ميان خيل عظيم زائران بيت الله الحرام چنين فرمودند:

«... هان مردمان! اينك جانشينى خود را به عنوان امامت و وراثت به امانت به جاى مى‌‏گذارم در نسل خود تا برپايى روز رستاخيز. و حال، مأموريت تبليغى خود را انجام مي‌‏دهم تا برهان بر هر شاهد و غايب و بر آنان كه زاده شده يا نشده‌‏اند و بر تمامى مردمان باشد. پس بايسته است اين سخن را حاضران به غايبان و پدران به فرزندان تا برپايى رستاخيز برسانند...»

قصهء غدیر